سلامت وسلامتی از دیدگاه  سازمان جهانی بهداشت نکاتی است که در زیر به آن می پردازیم :

نداشتن بیماری و نداشتن معلولیت و ناتوانی که به تنهایی نمی‌‌تواند به معنای سلامت باشد.  علاوه بر نبودن بیماری و ناتوانی، انسان باید یک حالت رفاه و آسایش در جنبه‌‌های جسمی، روانی و اجتماعی نیز داشته باشد تا بتوان او را در گروه افراد سالم و سلامت گذاشت.

جنبه های جسمی، روانی، اجتماعی روی هم تاثیرگذار است و از یکدیگر تاثیر می‌‌پذیرند. به طور مثال حالات نامطلوب روانی مثل : عصبانیت، افسردگی، غم و اندوه روی سلامت جسم و آسایش آن اثر منفی می‌‌گذارد. همچنین روابط اجتماعی نامطلوب، هم بر سلامت جسمی و هم بر سلامت روانی اثر نا مطلوب می‌‌گذارد. البته اگر نیازهای انسان فقط در حد نیازهای جسمی، روانی و اجتماعی باشد، این تعریف از سلامت کاملا کافی می باشدو

انواع سلامتی

سلامت روانی و جسمی دو نوع از سلامتی هستند که معمولا در جوامع بیشتر مورد بحث قرار می گیرند. همچنین سلامت معنوی، عاطفی و مالی نیز به سلامت کلی در افراد کمک می کنند. متخصصان پزشکی این موارد را با کاهش سطح استرس و بهبود وضعیت روحی و جسمی مرتبط می دانند. به طور مثال، افرادی که دارای سلامت مالی هستند، ممکن است نگران مسائل مالی کمتری باشند و امکان خرید منظم غذای تازه را بیشتر از سایر افراد دارند . همچنین افرادیی که از سلامت معنوی خوبی برخوردار هستند ممکن است احساس آرامش و هدف داشته باشند که به سلامت روان نیز بسیار کمک می کند.

سلامت جسمانی

فردی که از سلامت جسمی مناسبی برخوردار می باشد، معمولا عملکردها و فرایندهای بدنی دارد که در اوج خود عمل می کنند. این موضوع به دلیل عدم وجود بیماری بلکه به خاطر ورزش منظم، تغذیه متعادل و استراحت کافی در افراد سالم به وجود می آید. معمولا انسان ها در صورت لزوم برای حفظ تعادل و سلامت جسمانی تحت درمان پزشکی قرار می گیرند.

سلامت جسمانی شامل پیگیری یک سبک زندگی سالم برای کاهش خطر بیماری می باشد. حفظ آمادگی جسمانی می تواند از اسقامت تنفسی و عملکرد قلب، قدرت عضلانی، انعطاف پذیری و ترکیب بدن محافظت کند و باعث رشد آن ها شود.

سلامت روان

طبق تحقیقات صورت گرفته، سلامت روان به معنی سلامتی عاطفی، اجتماعی و روانی افرد می باشد. سلامت روان به اندازه سلامت جسمی به عنوان بخشی از یک سبک زندگی کامل و فعال مهم می باشد.

تعریف سلامت روان دشوارتر از سلامت جسمانی می باشد ، چرا که بسیاری از تشخیص های روانشناختی به درک هر فرد از تجربه او بستگی دارد.

بنابراین با پیشرفت در علم چزشکی و آموزشی، پزشکان اکنون قادر به شناسایی برخی علائم جسمانی ناشی برخی از انواع بیماری های روانی در سی تی اسکن و آزمایشات ژنتیکی می باشند.